Belki ben yatak döşek
Belki ben yatak döşek
Duygularım parça parça
Her günümü her gecemi
Yaşıyorum iki kişilik
Halimi sordular söyledim birilerine
Söylemese miydim acaba.
Belki ben yatak döşek
Duygularım parça parça
Her günümü her gecemi
Yaşıyorum iki kişilik
Halimi sordular söyledim birilerine
Söylemese miydim acaba.
Yanlışlar yapıyorum düzeltiyorsun
Yalnız kalıyorum yalnızlığımı paylaşıyorsun
Ağlıyorum,gözyaşlarımı siliyorsun,
gülüyorum gülüyorsun,
dostluk zinciriyle bağlanıyoruz.
DOSTUM diyorum,
DOSTUM diyorsun………..
Canım dostum’a:)
Düşleri elinden alınmış, sevdiklerinden uzaklaştırılmış, yalnızlığa
itilmiş bir çocuk, hangi duvara yaslanabilir ve kendi içinde ne kadar
gizlenebilir ki!… Düşler, yaşam mavisinin o güzel güneşi değil mi? Düşler
bittiğinde güneş batmaz, umutlar tükenmez mi?
Arkadaş alır,
Gönül alır,
Aşkı alamaz para.
Akıl verir,
Zevk verir,
Mutluluk veremez para.
Ben elveda demedim
Sevmedim ayrılıkları
Hayelleri olan o çoçuğu gömdüm
Gözlerinde nefret,gözlerinde kin vardı
Bir asi ırmakdı
Akardı,siyah avuçlardan kaçarcasına
Her hesapsız ayrılığın ardından
Ağladı dağlara sessiz sessiz
Hep seni bekledi ilk gördüğü yerde
Sen gelmedin,gelemez miydin?
Ve ben elveda demedim,sence,diyemez miydim?