Çaresizlik
İnsanlardan Uzaklarda
Bilinmeyen tuzaklarda
Kimsesiz Yaban ellerde
Bir tek ben kendimle
Bağırıyorum etrafıma
Çıglıklar atıyorum
Dağlara,ağaçlara
Sesimi alıp götürüyor rüzgar
Vuruyor yosun tutmus kayalara
Bekliyorum geri gelsin diye sesimi
Yumuyorum fersiz gözlerimi
Yine görüyorum hayalini
Duruyorsun karsımda
Bağırıyorsun ban
Dünyaya gözlerimi açıyorum
Sanki hala seni duyuyorum
Yine bir boşluğa takılıyorum
Dalıyorum Uzaklara
Bilinmeyen tuzaklara….

Sizde Yorum Yapın
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.