Deryalar

Deryalar akar yüreğime gözlerinin içinde kaybolunca
Dünyalar benim olurdu bana dogru inceden inceden yaklaşınca
Dokunamazdım tenine tutamazdım elini
Kalbimdeki o tatlı ruhuna zarar gelir diye

Saçlarının bi tenine bile zarar gelmesini istemezdim
Ne olursa olsun bensiz yada benle
Her daim mutlu olmanı isterdim
Yüreğime usul usul akan Deryam

Zafer Altın

Canan Kızım

Şiirin Hikayesi

annelik çok kutsaldır. fakat ben farklı bir anneyim çünkü
her şeyden önce halasıyım ama bir annenin yapması gereken ne varsa en güzelini vermeye çalıştım yeğenimle altı yıldır acı bir yolculuğa beraber çıktık anneyi kayıp edince emanet anne oldum . Allah onu ayrımasın bende.
şiiremdeki duygularım ona emanettir kendisi gibi

Yazinin tamamini oku →

Bu Nasıl Felaket?

Duygularının enkazı altında kalınca yüreğim,
Başlıyor benim felaketim.
Hiç durmadan akıyor da gözlerim,
Bu selde boğulmuyor biçare bedenim.

Dokununca sözlerin sözlerime,
Bir kıvılcımdan büyüyorsun delice.
Her daim yangınımsın işte
Çare bulunur mu böyle felakete ?

Yazinin tamamini oku →

Bitti Sanmıştım

Hayat eger beni seninle sınıyorsa
Aldım ben dersimi
Hiç çekmedigim kadar çektim acısını.
Unutmak istedigim her noktada
Sen çıktın karşıma.
Yapmak istediklerim,
Yapacaklarım,

Yazinin tamamini oku →

Ben Bu Kalbi Yakarım

Bence herşey bir yalan
Sahte yüzler ,gülüşler
Kalmadı hayallerim
Hani nerde o düşler

Beraber yuva kurup
Hep mutlu olacaktık
O mutlu yuvamızda
Sonsuza varacaktık

Yazinin tamamini oku →